Του Παναγιωτόπουλου Χρήστου

Όχι η γιαγιά δεν έμαθε στη ζωή της -και μπράβο της- να σκύβει το κεφάλι, να είναι υπάκουη και ραγιάς απέναντι στην κάθε εξουσία. Έμαθε να αγωνίζεται, να είναι ανυπάκουη και ασυμβίβαστη. Δεν σταματά να αγωνίζεται ακόμα και στα 85 της χρόνια, δίνοντας μαθήματα αντίστασης και αγώνα στη νέα γενιά. ΔΕΝ ΦΟΒΗΘΗΚΕ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΟΣΙΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΑΓΜΑΤΑΣΦΑΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ, θα φοβηθεί τα ΜΑΤ και τα χημικά του ΣΥΡΙΖΑ;

Πρόκειται για την Κατίνα Μανιτάρα, ανθυπολοχαγό του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.
Σε ηλικία μόλις 10 ετών εκτέλεσε τις πρώτες της επικίνδυνες αποστολές μεταφέροντας μηνύματα κάτω από τη μύτη των Ιταλών καραμπινιέρων.
Στα 11 «Αετόπουλο» στη Φωκίδα, στα 14 μάρτυρας στο βασανισμό του πατέρα της από τους παρακρατικούς.
Το 1947, σε ηλικία 15 ετών γνώρισε τα πρώτα φριχτά βασανιστήρια από τα κυβερνητικά φασιστοειδή που αλώνιζαν εκείνη την εποχή στοχοποιώντας όσους είχαν αγωνιστεί για μια Ελλάδα απαλλαγμένη από ξένους και ντόπιους εκμεταλλευτές.
Τον Μάη του 1947, εντάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ). Σκληρές μάχες και μια μαρτυρική αλλά ηρωική ζωή στο βουνό.
Στις 28 Φλεβάρη 1948, στα 16 της, στη μάχη του Μακρύβαλτου, στην Ανω Χώρα Ναυπακτίας, παίρνει μέρος σαν γεμιστής στο οπλοπολυβόλο της ομάδας της. Τροφοδοτεί με γεμιστήρες γεμάτες σφαίρες τον σκοπευτή, ώσπου ένα θραύσμα από ρουκέτα αεροπλάνου την χτυπά στο κεφάλι. Από τότε το θραύσμα σφηνωμένο στο κεφάλι την συνοδεύει μέχρι σήμερα.
Στα 17 της χρόνια βγάζει τη Σχολή Αξιωματικών του ΔΣΕ (30 Μάρτη 1949) και με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού υπηρετεί τον αγώνα του λαού μας.
Η Κατίνα Μανιτάρα, έχει γράψει ένα βιβλίο το οποίο εξέδωσε ιδιωτικά σε ελάχιστα αντίτυπα και στο οποίο εξιστορεί στιγμές από την πορεία της δύσκολης αλλά ηρωικής ζωής της.
Αυτή τη γυναίκα ψέκασαν με χημικά τα ΜΑΤ στην Ηρώδου Αττικού γιατί συμμετείχε στη πορεία των συνταξιούχων και ήθελε αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων να φτάσει μέχρι το προεδρικό μέγαρο και να τα ψάλει στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για τις περικοπές στις συντάξεις.
Ντροπή σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου