Οργάνωση των αστικών κέντρων, διεκδίκηση του «δικαιώματος στην πόλη», αντιστάσεις στην ιδιοποίηση των δημόσιων χώρων και των δημόσιων αγαθών. Πρόκειται για ερωτήματα με τα οποία δεν μπορεί να αναμετρηθεί κανείς χωρίς να διασταυρωθεί με το έργο του Ντέιβιντ Χάρβεϋ, του διαπρεπέστερου μαρξιστή οικονομικού γεωγράφου σήμερα, ο οποίος διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Ανθρωπολογίας του City University of New York.
Συγγραφέας βιβλίων όπως Η συνθήκη του μεταμοντερνισμού, Ο νέος ιμπεριαλισμός, Νεοφιλελευθερισμός – Ιστορία και παρόν, Οδηγός ανάγνωσης για το «Κεφάλαιο» του Μαρξ και Παρίσι: πρωτεύουσα του μοντερνισμού. Με την ευκαιρία των διαλέξεων που έδωσε τον Ιούνιο στην Αθήνα, προσκεκλημένος του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου και του Τμήματος Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ ανταποκρίθηκε και στο Εκτός Γραμμής για τη συζήτηση που ακολουθεί.
Ε. Γ.: Στα κείμενά σας χαρακτηρίζετε τη «συσσώρευση δια της αποστέρησης» διακριτικό γνώρισμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Πιστεύετε ότι εντάσσεται σε αυτή την τάση η ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου, όπως λ.χ. τη βλέπουμε στα σχέδια για μετατροπή του πρώην αεροδρομίου των Αθηνών σε γιγαντιαίο εμπορικό πάρκο;
Ντ. Χ.: Πιστεύω ότι η «συσσώρευση δια της αποστέρησης» εκδηλώνεται με πολλές διαφορετικές μορφές. Ένα πολύ καλό παράδειγμα είναι, κατά τη γνώμη μου, οι κατασχέσεις κατοικιών στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια της κρίσης των ενυπόθηκων δανείων υψηλής επισφάλειας. Μια άλλη μορφή «συσσώρευσης δια της αποστέρησης» είναι η απόδοση δημόσιων χώρων σε ιδιωτική χρήση, η οποία στις ΗΠΑ έχει νομοθετική και δικαστική κατοχύρωση. Με αυτή την έννοια το πρώην αεροδρόμιο των Αθηνών, που ήταν κοινωφελής υπηρεσία και αποδίδεται στο ιδιωτικό συμφέρον, είναι ένα καλό παράδειγμα.

















