Γιατί δεν ήταν απλώς μια γιορτή αλλά διαδηλώσεις, απεργίες και αλλεπάλληλες μάχες
Αναδημοσίευση από εδώ.

- Στην ίδια χώρα, το Mάρτη του 1908, σε μια εποχή που ο συνδικαλισμός ήταν απαγορευμένος, ξέσπασαν απεργίες με την υποστήριξη του Εθνικού Γυναικείου Εργατικού Σωματείου, που είχε ιδρυθεί το 1903. Για δεκατρείς εβδομάδες γυναίκες μεταξύ 16 και 25 ετών διοργάνωσαν και συμμετείχαν σε πικετοφορίες σε καθημερινή βάση. Στις 8 Mάρτη οι διαδηλώσεις πήραν μαζικό χαρακτήρα και έμειναν στην ιστορία γνωστές ως η «εξέγερση των 20.000», κατά τη διάρκεια της οποίας χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν απαιτώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερο μισθό, δικαίωμα ψήφου και να σταματήσουν να απασχολούνται παιδιά ως εργάτες.
- Στις 8 Μάρτη 1910 στην Κοπεγχάγη, στην Παγκόσμια Διάσκεψη των Σοσιαλιστριών Γυναικών, η Γερμανίδα σοσιαλίστρια Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε την καθιέρωση της 8ης Μάρτη ως Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.
- Ο πρώτος πραγματικός γιορτασμός της μέρας της Γυναίκας έγινε το 1917 στη Ρωσία, όταν οι διαδηλώσεις των γυναικών σηματοδότησαν την επανάσταση του Φλεβάρη. Στις 8 του Mάρτη (23 Φλεβάρη με το παλιό ημερολόγιο) οι γυναίκες της Πετρούπολης κατέβηκαν σε απεργία στις βιοτεχνίες της κλωστοϋφαντουργίας, αποφασισμένες να διεκδικήσουν «ψωμί και ειρήνη». H Οκτωβριανή Επανάσταση μερικούς μήνες μετά καθιέρωσε την 8η του Mάρτη ως επίσημη αργία, ύστερα από πρόταση της Αλεξάνδρας Κολοντάι, και αναγνώρισε την ισότητα ανδρών και γυναικών.
- Στις 8 Μάρτη 1945 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ράβενσμπρουκ οι κρατούμενες γιόρτασαν την Ημέρα της Γυναίκας.
ΠΟΛΙΤΕΣ του ΒΥΡΩΝΑ - 9 Μαρτίου 2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου