Βρεφική θνησιμότητα

1 εκατομμύριο παιδιά πεθαίνουν

την πρώτη ημέρα της ζωής τους

Παρά την εντυπωσιακή πρόοδο στην παιδική επιβίωση, 1 εκατομμύριο παιδιά πεθαίνουν την πρώτη ημέρα της ζωής τους κυρίως από αιτίες που  μπορούν να προληφθούν

Τα στοιχεία δείχνουν υποδεικνύουν τις αστοχίες του συστήματος υγείας στο κρίσιμο χρονικό διάστημα γύρω από τον τοκετό ως ένα σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει σε αυτούς του άδικους θανάτους.

 Τα ποσοστά επιβίωσης των παιδιών έχουν αυξηθεί δραματικά από το 1990, διάστημα κατά το οποίο ο απόλυτος αριθμός των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών έχει μειωθεί στο μισό από 12,7 εκατομμύρια σε 6,3 εκατομμύρια, σύμφωνα με μια έκθεση που δημοσιεύεται σήμερα από τη UNICEF.

Η έκθεση προόδου 2014 «Δέσμευση για την Παιδική Επιβίωση: Η Ανανέωση μιας Υπόσχεσης» δείχνει ότι στις πρώτες 28 ημέρες της ζωής τους τα νεογέννητα είναι περισσότερο ευάλωτα, με σχεδόν 2,8 εκατομμύρια βρέφη να πεθαίνουν κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ένα εκατομμύριο από αυτά δεν ζουν καν για να δουν τη δεύτερη ημέρα της ζωής τους.

Πολλοί από αυτούς τους θανάτους θα μπορούσαν εύκολα να προληφθούν με απλές, χαμηλού κόστους παρεμβάσεις, πριν, κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη γέννηση.

Η ανάλυση των στοιχείων υποδεικνύει τις ελλείψεις στο σύστημα υγείας στο κρίσιμο χρονικό διάστημα γύρω από τον τοκετό, ως ένα σημαντικό παράγοντα που συμβάλλει σε αυτούς τους άδικους θανάτους. Δείχνει επίσης ότι υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις - από χώρα σε χώρα και μεταξύ πλούσιων και φτωχών - στην αφομοίωση και την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας που είναι διαθέσιμες για τις έγκυες γυναίκες και τα μωρά τους.

Τα στοιχεία της έκθεσης για την Ελλάδα δείχνουν:

• Μείωση της παιδικής θνησιμότητας κάτω των 5 ετών: 13 θάνατοι ανά χίλια ζώντα νεογνά το 1990, 8 το 2000 και 4 το 2013. Μείωση δηλαδή κατά 65% για την περίοδο 1990-2013 με ετήσιο ρυθμό μείωσης 4,5%. Η αντίστοιχη παγκόσμια μείωση ήταν 49% με ετήσιο ρυθμό μείωσης 3%.
• Μείωση της βρεφικής θνησιμότητας: 11 θάνατοι κατά το πρώτο έτος της ζωής ανά χίλια ζώντα νεογνά το 1990, 4 το 2013. Τα αντίστοιχα παγκόσμια ποσοστά είναι 63 το 1990, 34 το 2013.
• Μείωση της νεογνικής θνησιμότητας: 9 θάνατοι κατά τον πρώτο μήνα της ζωής ανά χίλια ζώντα νεογνά το 1990, 3 το 2013. Τα αντίστοιχα παγκόσμια ποσοστά είναι 33 το 1990, 20 το 2013.

Στα βασικά ευρήματα της έκθεσης περιλαμβάνονται:

• Περίπου οι μισές από όλες τις γυναίκες, δεν λαμβάνουν τις τέσσερις συνιστώμενες ελάχιστες προγεννητικές επισκέψεις φροντίδας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους.
• Οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού ευθύνονται για περίπου το ένα τέταρτο του συνόλου των θανάτων νεογνών σε όλο τον κόσμο. Το 2012, το 1 στα 3 μωρά (περίπου 44 εκατομμύρια) ήλθαν στον κόσμο χωρίς την κατάλληλη ιατρική φροντίδα.
• Τα στοιχεία δείχνουν ότι η έναρξη του μητρικού θηλασμού μέσα σε μία ώρα από τη γέννηση μειώνει τον κίνδυνο του βρεφικού θανάτου κατά 44%, αλλά λιγότερα από τα μισά νεογέννητα σε όλο τον κόσμο απολαμβάνουν τα οφέλη του άμεσου μητρικού θηλασμού.
• Η ποιότητα της φροντίδας είναι κατάφωρα ελλιπής ακόμη και για τις μητέρες και τα μωρά που έχουν επαφή με το σύστημα υγείας. Μια ανάλυση της UNICEF από 10 χώρες με υψηλή θνησιμότητα δείχνει ότι λιγότερο από το 10% των βρεφών που είχαν ένα εξειδικευμένο άτομο κατά τη γέννησή τους, έλαβαν στη συνέχεια τις επτά απαιτούμενες μεταγεννητικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της πρώιμης έναρξης του μητρικού θηλασμού. Ομοίως, λιγότερο από το 10% των μητέρων που είδαν ένα εργαζόμενο στον τομέα της υγείας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, έλαβαν το βασικό σύνολο των οκτώ προγεννητικών παρεμβάσεων.
• Οι χώρες που εμφανίζουν κάποιους από τους μεγαλύτερους αριθμούς θανάτων νεογνών εμφανίζουν επίσης μικρή κάλυψη μεταγεννητικής φροντίδας για τις μητέρες. Αιθιοπία (84.000 θάνατοι, 7% κάλυψη), Μπανγκλαντές (77.000 θάνατοι, 27%), Νιγηρία (262.000 θάνατοι, 38%), Κένυα (40.000 θάνατοι, 42%).
• Τα μωρά που γεννήθηκαν από μητέρες ηλικίας κάτω των 20 ετών και άνω των 40 ετών έχουν τα υψηλότερα ποσοστά θνησιμότητας.

Επιπλέον, η έκθεση διαπιστώνει ότι το μορφωτικό επίπεδο και η ηλικία της μητέρας έχουν σημαντική επίπτωση στις πιθανότητες επιβίωσης του μωρού της. Τα ποσοστά νεογνικής θνησιμότητας μεταξύ μητέρων με καμία εκπαίδευση είναι σχεδόν διπλάσια εκείνων με δευτεροβάθμια εκπαίδευση και άνω.

«Τα στοιχεία δείχνουν σαφώς ότι οι πιθανότητες επιβίωσης ενός βρέφους αυξάνονται δραματικά όταν η μητέρα του έχει διαρκή πρόσβαση σε ποιοτική υγειονομική περίθαλψη κατά τη διάρκεια της κύησης και του τοκετού,» δήλωσε η GeetaRaoGupta, Αναπληρώτρια Εκτελεστική Διευθύντρια  της UNICEF.  «Πρέπει να φροντίσουμε πως οι υπηρεσίες αυτές, όπου υπάρχουν, αξιοποιούνται πλήρως και ότι κάθε επαφή μεταξύ της μητέρας και των εργαζομένων για την υγεία πραγματικά μετράει. Πρέπει επίσης να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες για να εξασφαλιστεί ότι προσεγγίζονται τα πλέον ευάλωτα άτομα.»

Η ανισότητες, ιδίως όσον αφορά την πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, παραμένουν υψηλές στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες: οι γυναίκες από τα πλουσιότερα νοικοκυριά έχουν σχεδόν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες, σε σχέση με εκείνες που προέρχονται από τα φτωχότερα, να γεννήσουν το μωρό τους με την επίβλεψη ειδικευμένου προσωπικού. Παρά το γεγονός αυτό, η έκθεση αναφέρει ότι το χάσμα ισότητας στην παιδική θνησιμότητα κάτω των 5 ετών μειώνεται σταθερά. Σε κάθε περιοχή, εκτός από την υποσαχάρια Αφρική, τα ποσοστά της κάτω των πέντε ετών θνησιμότητας μεταξύ των φτωχότερων στρωμάτων της κοινωνίας, μειώνονται ταχύτερα από ότι στις πλουσιότερες. Πιο σημαντικό, σε όλο τον κόσμο, οι φτωχοί εμφανίζουν μεγαλύτερα οφέλη σε απόλυτους αριθμούς στην παιδική επιβίωση, σε σχέση με τους πλουσιότερους συμπατριώτες τους.

«Είναι πολύ ενθαρρυντικό ότι το χάσμα ισότητας στην επιβίωση των παιδιών συνεχίζει να περιορίζεται,» είπε η Rao Gupta. «Πρέπει να αξιοποιήσουμε αυτή τη δυναμική και να τη χρησιμοποιήσουμε για να προωθήσουμε προγράμματα που εστιάζουν τους πόρους στις πιο φτωχές και περιθωριοποιημένες οικογένειες - μια στρατηγική η οποία έχει τη δυνατότητα να σώσει το μεγαλύτερο αριθμό παιδικών ζωών.»

Πηγή: UNICEF    16 Σεπτεμβρίου 2014

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΒΥΡΩΝΑ

ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΒΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!

ΜΑΤ – ΟΜΑΔΕΣ ΔΕΛΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΣ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ

    Σοβαρά επεισόδια συνέβησαν με αστυνομικούς της ομάδας Δέλτα στην οδό Κωνσταντιλιέρη μπροστά από την είσοδο του πάρκου της Αγ. Τριάδας αμέσως μετά την ολοκλήρωση αντιφασιστικής πορείας που πραγματοποιήθηκε στην πόλη μας. Η αντιφασιστική πορεία  οργανώθηκε από αντιφασίστες με αφορμή τον ένα χρόνο από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα και πραγματοποιήθηκε ειρηνικά με την παρουσία του Δημάρχου, Δημοτικών Συμβούλων και  μεγάλου αριθμού συμπολιτών μας.

    Μετά το τέλος της πορείας και πριν ξεκινήσει η αντιφασιστική συναυλία στην Λαμπηδόνα αστυνομικοί της ομάδας Δέλτα αναίτια, χωρίς καμία απολύτως αφορμή προέβησαν σε έλεγχο διαδηλωτή και προκλήσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένταση. Ο δήμαρχος της πόλης κ. Κατωπόδης δηλώνοντας τη θεσμική του ιδιότητα  ζήτησε να μιλήσει με τον επικεφαλή των αστυνομικών για να ενημερωθεί για τους λόγους της προκλητικής συμπεριφοράς από μέρους των αστυνομικών. Οι αστυνομικοί της ομάδας Δέλτα σε μια πρωτοφανή επίδειξη καταστολής έριξαν αρκετές χειροβομβίδες κρότου λάμψης, χτύπησαν και έσπρωξαν βίαια διαδηλωτές. Ο ίδιος ο Δήμαρχος κ. Κατωπόδης χτυπήθηκε από τους αστυνομικούς και τραυματίστηκε από χειροβομβίδα κρότου λάμψης. Συνελήφθησαν παρά τις έντονες αντιδράσεις διαδηλωτών και στην συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι ένας φωτογράφος  και ο πρόεδρος του συλλόγου Γονέων του 4ου Γυμνασίου Βύρωνα ο οποίος τραυματίστηκε στο λαιμό από αστυνομικούς. Μετά την αποχώρηση της ομάδας Δέλτα ο Δήμαρχος κ. Κατωπόδης οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κκ Μαυρόπουλος και Τζιωρτζιώτης και εκπρόσωποι φορέων της πόλης πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στο ΑΤ Βύρωνα όπου και καταδίκασαν την προκλητική, βίαιη συμπεριφορά της αστυνομίας προς τους αντιφασίστες διαδηλωτές και τον Δήμαρχο.

    Στις προκλήσεις απαντάμε με τη διάθεσή μας να αναπτύξουμε ένα πλατύ ενωτικό αντιφασιστικό μέτωπο σε κάθε γειτονιά.

    Όσο και να προκαλούν, όσο και να προσπαθούν να τρομοκρατήσουν, δεν φοβόμαστε. Στο Βύρωνα της προσφυγιάς και της αντίστασης  στο Βύρωνα των μνημονίων και της ανεργίας  φασίστες δεν χωρούν.

17/9/2014

Καλό ταξίδι Μιχάλη

Καλό ταξίδι Μιχάλη,

Έφυγε από τη ζωή ο φίλος, συναγωνιστής και σύντροφος ο βυρωνιώτης Μιχάλης Χαρχαλάς.  Ένας   απλός καλός άνθρωπος και κοινωνικός αγωνιστής. Ο Μιχάλης μεγάλωσε στη γειτονιά της Μεταμόρφωσης. Από μικρός στη βιοπάλη της ζωής, πάντα με αξιοπρέπεια και το χαμόγελο στα χείλη.  Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην ΠΥΡΚΑΛ όπου ανέπτυξε συνδικαλιστική δραστηριότητα. Από νεαρή ηλικία εντάχτηκε στο νεολαιίστικο κίνημα, στα συνδικάτα, σε οργανώσεις της κομμουνιστικής αριστεράς και έως το τέλος της ζωής του έμεινε πιστός στα ιδανικά της, συμμετέχοντας στους αγώνες για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Άνθρωπος με πολιτιστικές ευαισθησίες εμφανίστηκε στο σανίδι  σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις με διάφορες θεατρικές ομάδες. Έχοντας πάντα κοινωνικές ευαισθησίες και πολιτικές ανησυχίες συμμετείχε ενεργά στο «Χώρο Αναζήτησης και Διαλόγου» καθώς και στην πρωτοβουλία «Πολίτες του Βύρωνα».

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Σάββατο 13 Σεπτέμβρη στις 12.30 στο Βύρωνα.  

Εκφράζουμε  τα θερμά μας συλλυπητήρια  στην οικογένειά του.

Η Παιδεία δεν είναι εμπόρευμα

Εγκαίνια ημιτελών έργων από τον κ. Χαρδαλιά

Λ. Ρακιντζής: Οσμή σκανδάλου στον Υμηττό

• 

Ο Σύνδεσμος για την Προστασία και Ανάπτυξη Υμηττού, επικαλούμενος εξαιρετικές περιστάσεις κατά την αντιπυρική περίοδο προέβη σε κλειστό και όχι ανοικτό διαγωνισμό για σύμβαση υποέργου 800.000 ευρώ που αφορούσε σε πυροπροστασία, πυρόσβεση και άρδευση περιαστικής δασικής περιοχής.


Οσμή κακοδιαχείρισης και διασπάθισης κονδυλίων από τον Σύνδεσμο για την Προστασία και Ανάπτυξη Υμηττού (ΣΠΑΥ) ερευνά η Εισαγγελία Πρωτοδικών μετά την έκδοση πορίσματος (Ιούνιος 2014) του Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λ. Ρακιντζή, ενώ ο φάκελος έχει αποσταλεί και στον γ.γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής για την άσκηση πειθαρχικών διώξεων.

Τιμολόγια παροχής υπηρεσιών ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας που φτάνουν μέχρι και τα 69.000 ευρώ συν ΦΠΑ για εργασίες όπως βοτάνισμα, σκάλισμα 11.204 δενδρυλλίων, συμβάσεις παροχής υπηρεσιών που όλες αφορούν το ίδιο ποσό, 20.000 ευρώ συν ΦΠΑ για το 2012, απευθείας αναθέσεις υπηρεσιών φύλαξης και ίδια καταβαλλόμενα ποσά αμοιβών, περίπου 27.000 ευρώ για χρήση κινητών τηλεφώνων, τα οποία δεν προβλέπονται για τους συνδέσμους των ΟΤΑ, είναι μερικά από τα ευρήματα του κ. Ρακιντζή. Το όλο θέμα εκκρεμεί ήδη ενώπιον εισαγγελέα Πρωτοδικών, ο οποίος ερευνά τυχόν ποινικές ευθύνες των μελών του Δ.Σ. του ΣΠΑΥ, ο οποίος απαρτίζεται από 33 εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους ή δημάρχους με πληθυσμιακή αναλογία όλων των Δήμων μελών, ενώ πρόεδρός του είναι ο δήμαρχος Βύρωνα.

Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις του κ. Ρακιντζή, όλες οι αμοιβές των συμβάσεων παροχής υπηρεσίας για το 2012 είναι στο ανώτατο όριο, δηλαδή στα 20.000 ευρώ συν ΦΠΑ, ανεξαρτήτως αντικειμένου.
Μάλιστα συμβάσεις παροχής υπηρεσιών με τον ΣΠΑΥ είχε και δημοτική σύμβουλος Βύρωνα και παρά το γεγονός ότι οι συμβάσεις είναι νόμιμες, αφού πρόεδρος του Συνδέσμου είναι ο δήμαρχος Βύρωνα, στο πόρισμα επισημαίνεται ότι «δεν είναι δεοντολογικά ορθό να συνδέεται με το νομικό πρόσωπο του Συνδέσμου με οποιαδήποτε μορφής εργασίας ή σχέση παροχής υπηρεσιών και μάλιστα με την καταβολή ιδιαίτερα υψηλής αμοιβής για 3-4 μήνες, 12.500 ευρώ περίπου συν ΦΠΑ, με τρεις συμβάσεις ανά έτος».

Επιπλέον, κατά τον έλεγχο, διαπιστώθηκαν απευθείας αναθέσεις υπηρεσιών φύλαξης της ευρύτερης περιοχής του Υμηττού σε 4 διαφορετικούς εθελοντές πυροσβέστες  και για κάθε χρονικό διάστημα οι αμοιβές είναι ίδιες -8.330,58 και 14.600 ευρώ- χωρίς να λαμβάνονται υπόψη διάφοροι παράμετροι διαφοροποίησης, όπως η συνολική έκταση φύλαξης, η μορφολογία του εδάφους κ.λπ.

Για την περίοδο 2010-2012 καταβλήθηκαν από τον ΣΠΑΥ 26.782 ευρώ για χρήση κινητών τηλεφώνων από όργανα της διοίκησης, από το προσωπικό του αλλά και από τους επικεφαλής των εθελοντικών ομάδων. Σύμφωνα με το πόρισμα του κ. Ρακιντζή, η κάλυψη των συγκεκριμένων εξόδων είναι παράνομη, καθώς στους συνδέσμους ΟΤΑ, στους οποίους ανήκει ο ΣΠΑΥ, δεν παρέχεται δικαίωμα χρήσης υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας προς κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών.

Περαιτέρω, στο πόρισμα καταγράφεται παράνομη καταβολή δαπανών για καύσιμα σε Ι.Χ. φυσικών προσώπων, τα οποία ήταν ανάδοχοι παροχής υπηρεσιών προς το ΣΠΑΥ και όχι υπάλληλοί του.

Σύμφωνα με τα ευρήματα το 2008 ο ΣΠΑΥ, επικαλούμενος εξαιρετικές περιστάσεις, οι οποίες συνίστανται στην έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, προέβη σε διαγωνισμό μεταξύ περιορισμένου αριθμού εργοληπτικών επιχειρήσεων  (σ.σ. και όχι ανοιχτό διαγωνισμό) για σύμβαση υποέργου 800.000 ευρώ που αφορούσε σε πυροπροστασία, πυρόσβεση και άρδευση περιαστικής δασικής περιοχής. «Η αντιπυρική περίοδος  ήταν εκ των προτέρων καθορισμένη και το έγγραφο της Πολιτικής Προστασίας που επικαλείται ο ΣΠΑΥ για την αιτιολόγηση του επείγοντος αφορά την περίοδο του 2007 και όχι του 2008, κατά την οποία ολοκληρώθηκε το έργο» αναφέρεται στο πόρισμα, το οποίο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «υπήρχε επαρκής χρόνος για τη διενέργεια ανοιχτού τακτικού διαγωνισμού». Για το σκέλος αυτό οι όποιες πειθαρχικές ευθύνες έχουν παραγραφεί, ωστόσο οι ποινικές διερευνώνται από τον εισαγγελέα.
Ακριβές υπηρεσίες
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν τιμολόγια με υψηλά ποσά για παροχή υπηρεσιών. «Δεν είναι σαφές αν οι εκδότριες επιχειρήσεις είχαν τη δυνατότητα για πραγματοποίηση των εν λόγω υπηρεσιών, η εκτέλεση των οποίων απαιτεί την εργασία μεγάλου αριθμού προσωπικού για μεγάλο χρονικό διάστημα», τονίζεται στο πόρισμα.

Μεταξύ άλλων εντοπίστηκαν:

-  Τιμολόγιο με εκδότη «Καθαρισμοί-Απολυμάνσεις» 18.952 ευρώ συν ΦΠΑ. 4.359,07 ευρώ για βοτάνισμα 399 στρεμμάτων με βενζινοκίνητο χορτοκοπτικό μηχάνημα πεζού χειριστή.

-  Τιμολόγιο 68.927,25 ευρώ συν ΦΠΑ 13.096,18 ευρώ για βοτάνισμα - σκάλισμα με τα χέρια για 11.204 δενδρύλλια, διαμόρφωση λεκάνης συγκράτησης νερού για 11.204 δενδρύλλια, τέσσερις δεξαμενές νερού για πότισμα φυτών (10 ποτίσματα χειρός, 154 κιλά νερού ανά φυτό).

Τα τιμολόγια έχουν σταλεί στην αρμόδια ΔΟΥ για προσωρινό έλεγχο ΦΠΑ, ενώ ζητήθηκε να εκδοθούν εντολές ελέγχου για συνεργάτες του Συνδέσμου.

ΠΗΓΗ:ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 23/8/2014

Χρόνο έχουμε, λεφτά δεν έχουμε

Τα άδεια καταστήματα, όσα ανοίγουν τις Κυριακές, εκτός από τις μεγάλες αλυσίδες, αποκαλύπτουν την αποτυχία του μέτρου της απελευθέρωσης του ωραρίου. Ωστόσο, οι εργαζόμενοι είναι διπλά χαμένοι, αφού βλέπουν τις εργασιακές σχέσεις να κατεδαφίζονται και το κοινωνικό κράτος να καταρρέει. 

Του Χρήστου Παναγιωτόπουλου*

Μια δυσάρεστη εικόνα αντίκρισαν όσοι ήλπιζαν κι επιθυμούσαν να είναι τα καταστήματα ανοιχτά την Κυριακή. Σχεδόν κανένα κατάστημα δεν άνοιξε, με εξαίρεση τα καφέ και ορισμένους φούρνους που είναι σε κεντρικά σημεία της πόλης. Ακόμη και καταστήματα που είχαν παραμείνει ανοιχτά τις προηγούμενες Κυριακές, καθώς οι ιδιοκτήτες τους ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της συγκυβέρνησης, ελπίζοντας ότι θα υπάρχει εμπορική κίνηση και εκμεταλλευόμενοι το κλειστό κατάστημα της διπλανής πόρτας, αυτή την Κυριακή δεν άνοιξαν.

Δεν είναι μόνο η ιδιαιτερότητα της περιόδου του Αυγούστου, όπου ο κόσμος σε πολύ μεγάλο βαθμό έχει φύγει. Κυρίως οφείλεται στο γεγονός ότι και αυτοί που άνοιξαν τα καταστήματά τους τις προηγούμενες Κυριακές είδαν να μην ανεβαίνει όσο περίμεναν ο τζίρος τους. Αρκετοί από τους καταστηματάρχες που βιάστηκαν να ανοίξουν είδαν τα έξοδά τους να είναι περισσότερα από τα έσοδα της ημέρας.

Πρώτη στους αγώνες του ορεινού τρίαθλου στο ποταμό ΛΑΔΩΝΑ οικογένεια Βυρωνιωτών.

Στο παραδεισένιο περιβάλλον της τεχνητής λίμνης του Λάδωνα, με την υποστήριξη του δήμου Γορτυνίας, έγινε  την Κυριακή 27/07/2014 για τρίτη χρονιά, ο μονοήμερος αγώνας ορεινού τριάθλου, με την ονομασία ''X-EVENT''ΤΡΙΑΘΛΟ ΛΑΔΩΝΑ 2014.

Περιλάμβανε  κολύμπι, ορεινή ποδηλασία και ορεινό τρέξιμο χωρίς διάλειμμα χρόνου μεταξύ των αθλημάτων.

Υπήρχε Ολυμπιακή απόσταση (ΔΙΑΔΡΟΜΗ Α) με 1500 μ. κολύμπι, 31,3 χλμ. ποδήλατο, 9,2 χλμ. τρέξιμο συνολικού μήκους 42 χιλιομέτρων και  Sprint απόσταση (ΔΙΑΔΡΟΜΗ Β) με 750 μ. κολύμπι, 15,2 χλμ. ποδήλατο, 5 χλμ. τρέξιμο  συνολικού μήκους 21 χιλιομέτρων.

Μεγάλη διαφορά πήρε από την αρχή και διαρκώς την αύξανε η μόλις 13 ετών!!!!! Βυρωνιώτισσα  Κατερίνα   Τσιακαλου, η οποία και έκανε τα 1500 μέτρα σε 23 λεπτά!!!

Στο ομαδικό της Ολυμπιακής Απόστασης  πρώτη ομάδα ήταν η  οικογένεια ΤΣΙΑΚΑΛΟΥ.

ΚΛΕΙΣΤΑ ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ την Κυριακή 3 Αυγούστου 2014 στο Βύρωνα

Δεν μας λείπουν οι ημέρες και οι ώρες για να ψωνίσουμε

αλλά τα ευρώ που δεν έχουμε.

Επιστροφή στον κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.  

Να κάνουμε μποϊκοτάζ και να μην ψωνίζουμε στα καταστήματα που ανοίγουν την Κυριακή.

Μια δυσάρεστη εικόνα αντίκρισαν όσοι ήλπιζαν, επιθυμούσαν να είναι τα καταστήματα ανοικτά την Κυριακή. Σχεδόν  κανένα κατάστημα δεν άνοιξε με εξαίρεση τα καφέ, ορισμένους φούρνους  που είναι σε κεντρικά σημεία της πόλης.  Ακόμη και καταστήματα που είχαν παραμείνει ανοιχτά τις προηγούμενες Κυριακές, ανταποκρινόμενοι οι ιδιοκτήτες τους στο κάλεσμα της συγκυβέρνησης και  ελπίζοντας ότι θα υπάρχει εμπορική κίνηση  εκμεταλλευόμενοι το κλειστό κατάστημα της διπλανής πόρτας, όπως Σούπερ Μάρκετ   Βασιλόπουλος, Βερόπουλος, HONDO CENTER, Κωτσόβολος  και ορισμένα μικρά εμπορικά, αυτή την Κυριακή δεν άνοιξαν. 

Οργή για τη δικαστική απόφαση στην «υπόθεση της Μανωλάδας»

Οι 28 μετανάστες   πλήρωσαν  με το αίμα τους τον Απρίλιο του 2013 το γεγονός    ότι ζήτησαν το αυτονόητο, δηλαδή την καταβολή των δεδουλευμένων τους από τον παραγωγό φραουλών στη νέα Μανωλάδα.

Η δικαστική απόφαση του Μεικτού ορκωτού εφετείου της Πάτρας

αθώωσης των κατηγορουμένων που πυροβόλησαν στο ψαχνό τους μετανάστες, βρίσκεται  σε  αναντιστοιχία με το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Ο  επιχειρηματίας παραγωγός, όπως και ο ένας επιστάτης κρίθηκαν αθώοι όλων των κατηγοριών για τους πυροβολισμούς ενάντια στους μετανάστες, που ως εκ θαύματος δεν σκοτώθηκε κανένας. Ένοχοι κρίθηκαν μόνο οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι επιστάτες: για πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών ο ένας, για απλή συνέργεια σε πρόκληση επικίνδυνων σωματικών βλαβών ο δεύτερος. Στον πρώτο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 χρόνια και επτά μήνες (που συνεπάγεται 10 χρόνια φυλάκισης και είναι μετατρέψιμη σε πέντε ευρώ ημερησίως), ενώ στον δεύτερο επιβλήθηκαν 8 χρόνια και επτά μήνες. Η έφεση έχει ανασταλτικό χαρακτήρα και για τους δύο, γεγονός που σημαίνει ότι αφέθηκαν ελεύθεροι.

Το σώμα μένει στην Ελλάδα, η καρδιά στη ματωμένη Γάζα

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΑΘΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, ΠΟΥ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗΝ «Ε» ΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΤΡΟΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΤΟΥΣ

Της Αλεξάνδρας Τζαβέλλα

«Το σώμα είναι στην Ελλάδα, η ψυχή είναι στη Γάζα», λένε. Κλεισμένοι στα φοιτητικά τους διαμερίσματα, στην Κρήτη, στη Λάρισα και στην Αθήνα, με το skype ανοιχτό και τα δορυφορικά κανάλια μόνιμα συντονισμένα στις ειδήσεις, παρακολουθούν τις εξελίξεις στην πατρίδα τους. Οταν η επικοινωνία δεν είναι εφικτή με την οικογένεια, ψάχνουν με αγωνία τις λίστες με τους νεκρούς στο Internet. Κλείνουν τα μάτια, και οι μνήμες από τους βομβαρδισμούς του 2009 επιστρέφουν. «Να μη χαθούν άλλες ζωές» εύχονται τέσσερις φοιτητές από τη Γάζα, που μιλούν στην «Ε».

Αυτά που είδα εγώ μικρός τα βλέπουν τώρα τα αδέλφια μου

Χουσάν Ναΐμ, 23 ετών

Είδα μια φορά ένα παιδί που ήταν τρυπημένο σαν πιρούνι. Τι βόμβες είναι αυτές;», λέει ο 23χρονος Χουσάν Ναϊμ, φοιτητής Ιατρικής στη Λάρισα

«Εχω δει πτώματα, έχω δει παιδιά κομμένα κομματάκια. Είδα μια φορά ένα που ήταν τρυπημένο σαν πιρούνι. Τι βόμβες είναι αυτές; Τα σώματα μοιάζουν με δίχτυα. Μια ζωή μεγαλώνουμε στο ίδιο περιβάλλον. Αυτά που είδα εγώ μικρός, τα βλέπουν τώρα τα αδέρφια μου», λέει ο 23χρονος Χουσάν Ναΐμ, φοιτητής Ιατρικής στη Λάρισα. «Ηθελα πολύ να έρθω στην Ελλάδα» λέει ο ίδιος. «Ηθελα να ξεκινήσω τη ζωή μου εδώ. Στη Γάζα δεν υπάρχουν δημόσιες σχολές. Η οικογένειά μου δεν μπορούσε να πληρώσει για να πάω στην Ιατρική. Εκεί πληρώνεις με την ώρα». Ο πατέρας του σπούδασε εδώ Φαρμακευτική, ο θείος του είναι παντρεμένος με Ελληνίδα, ο Χουσάν έβγαλε εισιτήριο για την Ελλάδα στα τέλη του 2009 κουβαλώντας ένα βαρύ τραύμα. «Εγώ έχασα τον Χασάν. Ηταν ο κολλητός μου. Τον χτύπησαν κοντά στο σπίτι του. Ημασταν παρέα, πηγαίναμε στο κάμπινγκ Ελ Σάτα, για να παίξουμε μπάλα. Αυτός πήγε προς το σπίτι του. Κι εκείνη την ώρα χτύπησαν ένα άλλο σπίτι στη γωνία».

«Αν μπορούσα τώρα θα πήγαινα πίσω, για να είμαι μαζί με τους γονείς» λέει. «Κάθε τρεις μέρες μιλάμε στο κινητό. Δεν έχει συχνά σήμα. Κόβεται το ρεύμα συνέχεια. Τα τέσσερα αδέρφια μου είναι εκεί. Ανησυχώ» συνεχίζει. «Ξέρω πώς είναι να σε βομβαρδίζουν. Η σχολή μου ήταν δίπλα από το κτήριο της Αστυνομίας. Είχαν ρίξει εκεί ρουκέτα, όταν κάναμε μάθημα. Μόλις που προλάβαμε να βγούμε» λέει και περιγράφει τι έζησε στη Γάζα, πριν έρθει στην Ελλάδα: «Επειδή ο πατέρας μου βοηθάει στο νοσοκομείο, στους βομβαρδισμούς του 2009 πήγαινα κι εγώ μαζί του. Ανοίγω το ασθενοφόρο και πέφτει από μέσα κάτι. Μου φωνάζει ένας φέρ' το εδώ. Μέσα στην τρέλα δεν κοίταξα τι είναι: βλέπω στο φως ένα κομμένο κεφάλι. Οταν θυμάμαι αυτή τη στιγμή, παγώνω. Τρεις μέρες έκανα να φάω. "Δεν πειράζει" έλεγε ο πατέρας μου. "Αφού θα γίνεις γιατρός, θα μάθεις"».

Τα μικρά παιδιά είναι οι μεγάλοι στόχοι στο μακελειό που βρίσκεται εν εξελίξη στη Γάζα

Μου διηγείται πως παρά τις αντίξοες συνθήκες πάλεψε να περάσει στην Ιατρική. Θέλει, όπως λέει, «να γυρίσω πίσω και να βοηθήσω. Ποτέ δεν σταματάς να παλεύεις. Τα αίματα αυτά δεν πάνε χαμένα. Ο λόγος που σκοτώνουν αμάχους, είναι για να μας φοβήσουν. Θέλουν να μας σκοτώσουν; Ας μας σκοτώσουν. Ο Θεός δεν ξεχνάει. Είναι η μέρα μας να υποφέρουμε, αύριο θα είναι η δική τους».

Οταν ξυπνάω και δεν βρίσκω κλήση, νιώθω τυχερός

Μοχάμεντ Μπαλούσα, 23 ετών

«Στην Παλαιστίνη υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που υποφέρουν τώρα όσο οι μουσουλμάνοι», λέει ο 23χρονος Μοχάμεντ Μπαλούσα, φοιτητής Ιατρικής στην Κρήτη

«Το σώμα βρίσκεται στην Κρήτη. Η ψυχή στη Γάζα», λέει από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο Μοχάμεντ Μπαλούσα. Ιχνη προφοράς στην ομιλία του φανερώνουν ότι η μητρική του γλώσσα είναι τα αραβικά. Την καταγωγή του προδίδει η φωνή του που «σπάει»: «Εχω πει στη μητέρα μου, αν γίνει κάτι ενώ κοιμάμαι να στείλει στο Ιντερνετ. Οταν ξυπνάω και δεν βρίσκω κλήση ή μήνυμα, νιώθω τυχερός. Πάλι καλά, λέω, είναι όλοι ζωντανοί. Δεκαοχτώ ώρες την ημέρα είμαι online. Κοιμάμαι το ξημέρωμα». Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γάζα και ήρθε στην Αθήνα πριν από τέσσερα χρόνια για να σπουδάσει Ιατρική στην Κρήτη.

«Ηθελα μια ήρεμη ζωή. Γι' αυτό δεν ασχολήθηκα με την πολιτική» λέει. «Στη Γάζα έχουμε 2 ιατρικές σχολές, αλλά όταν έγιναν εξετάσεις για να μπω στο Πανεπιστήμιο, επικρατούσε η ίδια κατάσταση, η ίδια φασαρία. Τότε ήταν ακόμα χειρότερα. Μέσα σε 3 εβδομάδες είχαν σκοτωθεί 2.000 άτομα. Αποφάσισα ότι δεν γινόταν στην ηλικία μου να υποφέρω έτσι. Επρεπε να φύγω στο εξωτερικό. Είχα ένα θείο εδώ, Παλαιστίνιο γιατρό στη Θεσσαλονίκη, και εκείνος με παρότρυνε να έρθω».

Δεν ήταν η πρώτη φορά που έφευγε σε ξένη χώρα. «Οταν ήμουν 16, έμεινα ένα χρόνο στην Αμερική, σε κολέγιο στην Καλιφόρνια. Εκεί μου λέγανε "Από πού είσαι;", "Παλεστάιν" τους έλεγα και νόμιζαν Πακιστάν. "Ο πατέρας σου πάει στη δουλειά με καμήλα;" με ρωτούσαν. Εδώ, μόλις λες Παλαιστίνη, οι Ελληνες σου χαμογελάνε. Ξέρουν τι σημαίνει Κατοχή. Ακόμα και να μην την έζησαν, τους τα είπαν οι γιαγιάδες και οι παππούδες τους. Γι' αυτό κατανοούν αυτό που μας συμβαίνει».

Μέσα στη νύχτα, μηνύματα στο κινητό του. «Ο μικρός μου αδερφός. Είναι 8 ετών. Του έλειψα, έτσι είπε στη μητέρα μου και τώρα μου στέλνει emoticons αεροπλανάκια στο viber. "Θέλω να έρθεις" λέει. Κάθεται σε μια γωνία, είναι ωχρός και φοβάται, έχει τραυματικό σοκ. Κάθεται και συνεχώς ρωτάει: "Θα μας χτυπήσουν εμάς; Τι θα γίνει; Θα πεθάνω;"».

«Πήγαν στα πανεπιστήμια, τελείωσαν τις σπουδές και τώρα κινδυνεύουν» λέει όταν τον ρωτάω για τους φίλους του. Επικοινωνεί μαζί τους μέσω skype, «έχουν ρεύμα τέσσερις ώρες τη μέρα» ισχυρίζεται ο Μοχάμεντ. "Ο καλύτερος φίλος μου θα έπρεπε αυτές τις μέρες να ορκίζεται για το πτυχίο του. Του μιλάω, λέω "πώς πας;". Μου λέει "ήξερα ότι δεν θα έχω δουλειά, τώρα έμαθα ότι δεν θα έχω ούτε πτυχίο". Πέντε χρόνια σπούδαζε. Πλήρωναν οι γονείς του το Πανεπιστήμιο. Τώρα κρύβεται σε μια γωνιά του σπιτιού. Ετσι κρύβονται και οι δικοί μου. Σε μια γωνιά, πίσω, όχι μπροστά στο δρόμο. Το σπίτι μας έπαθε ζημιά επειδή βομβάρδισαν τους δίπλα, αν και η γειτονιά του Νάσερ, που μένω, θεωρείται ασφαλές μέρος. Οταν γίνονται φασαρίες, όπως τώρα, υποφέρει όλη η Λωρίδα».

Η μητέρα του είναι δασκάλα και τον τελευταίο χρόνο τελειώνει το μεταπτυχιακό της και ο πατέρας του εργάζεται σε ασφαλιστική εταιρεία.

Φλας μπακ, επτά καλοκαίρια πίσω. Είναι μόλις 17 ετών και επιστρέφει στην Παλαιστίνη από την Αμερική. «Περίμενα 39 μέρες στα σύνορα. Μαζί με εγκύους, μαζί με ηλικιωμένους και παιδάκια. Επειτα από μεγάλη ταλαιπωρία, πέρασα. Και όλα έγιναν χειρότερα. Ημασταν ζωντανοί-νεκροί. Σου έδιναν λίγο ρεύμα, ίσα ίσα για να ζεις, και έκοβαν όποτε ήθελαν το νερό. Δεν σε σκοτώνουν, σε αφήνουν να ζεις για να υποφέρεις. Το 2012 ο πρώτος ξάδερφος της μαμάς μου καθόταν στο σπίτι του με δύο παιδιά 8 μηνών. Είχαν πληροφορίες ότι ανήκει το σπίτι στη Χαμάς. Καμία σχέση. Δεν ζει κανείς τους».

«Οι θρησκείες δεν παίζουν ρόλο» συνεχίζει. «Στην Παλαιστίνη υπάρχουν πολλοί χριστιανοί που υποφέρουν τώρα όσο οι μουσουλμάνοι. Εχω πολλούς φίλους χριστιανούς στη Γάζα. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με τους Εβραίους, αλλά με τους σιωνιστές».

Ρωτάω μόνο «πώς είσαι;», όχι τι θα γίνει

Μοχάμεντ Ιμπραήμ Αλμποΐσα, 28 ετών

Ο Μοχάμεντ Ιμπραήμ είναι τελειόφοιτος στην Ιατρική Αθηνών. Ζει στου Ζωγράφου με τη μητέρα και τον αδερφό του. Οι συγγενείς του είναι στη Γάζα

«Εχεις χάσει πολλούς δικούς σου;» τον ρωτάω. «Εχω κερδίσει. Δεν έχω χάσει. Ανάλογα από ποια πλευρά το βλέπει κανείς» απαντάει. Πίσω από τη φωνή του ακούγονται ειδήσεις στα αραβικά -η τηλεόραση στο μικρό διαμέρισμα, στου Ζωγράφου, τις τελευταίες ημέρες δεν κλείνει ποτέ. Μένει εκεί με τη μητέρα του και με τον αδερφό του Αχμέτ, προσεχώς φοιτητή στο ΤΕΙ Αθηνών, στο τμήμα Μηχανικών Βιοϊατρικής Τεχνολογίας. Ο Μοχάμεντ Ιμπραήμ είναι 28 ετών, ζει 10 χρόνια στην Ελλάδα και του υπολείπονται τέσσερα μαθήματα για το πτυχίο Ιατρικής. «Ηρθα εδώ με υποτροφία για να σπουδάσω Ιατρική. Και στη Γάζα υπάρχει σχολή Ιατρικής, οι δυνατότητες όμως από θέμα εξοπλισμού στα νοσοκομεία είναι ελάχιστες. Εχω συγγενείς εδώ, ξαδέρφια με ελληνική υπηκοότητα». Στο πατρικό του στη Γάζα ζει ο πατέρας του, αστυνομικός το επάγγελμα, ο οποίος, σύμφωνα με τον Μοχάμεντ, «όταν πήρε η Χαμάς την εξουσία τον έστειλε σπίτι». «Είναι πρόσφυγες δευτέρου βαθμού. Ετσι τους αποκαλώ, όσους αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους στα σύνορα για να πάνε σε άλλη περιοχή της Γάζας. Τους έριξαν φυλλάδια οι Ισραηλινοί, που έλεγαν εγκαταλείψτε τα σπίτια σας, και έτσι έφυγαν. Εχουμε πάνω από 180.000 εσωτερικούς πρόσφυγες».

«Το μόνο που ρωτάω τον πατέρα μου στο τηλέφωνο είναι "πώς είσαι". Δεν ρωτάω τι θα γίνει, ποιες είναι οι προβλέψεις του. Χάσαμε έναν ξάδερφο πριν από λίγες ημέρες. Ηταν χαράματα, ρίξανε ρουκέτα στο σπίτι. Βομβαρδισμοί γίνονται σε όλες τις περιοχές. Μέχρι σήμερα μετράμε πάνω από 750 μάρτυρες και πάνω από 4.000 τραυματίες», ισχυρίζεται ο Μοχάμεντ. Εύχεται, «αν γίνει ανακωχή, να μη γυρίσουμε στο μηδέν. Οι πολιτικοί να μην κάνουν υποχωρήσεις και να μη χάσουμε άλλους ανθρώπους. Ελπίζω να λήξει ο πόλεμος, μία και καλή».

Στόχος του Ισραήλ είναι τα παιδιά, για να μην έχουμε αύριο

Μοχάμαντ Αμπνταλχάντι, 27 ετών

«Γίναμε πρόσφυγες στην ίδια μας τη χώρα. Τραβάει το θέμα 50 χρόνια. Κι αυτό που ζητάμε είναι ένα λιμάνι, ανοιχτά σύνορα», λέει ο Μοχάμαντ Αμπνταλχάντι, μεταπτυχιακός φοιτητής στην Αθήνα

«Οταν σκάει μια ρουκέτα, όλοι είναι στόχος. Στόχος είναι τα μικρά παιδιά. Το Ισραήλ θέλει να καθαρίσει τη χώρα από το μέλλον της. Να μην έχουμε αύριο, να μην έχουμε τίποτα. Η Χαμάς είναι δικαιολογία. Ο αδερφός μου ήταν Φατάχ και τον σκότωσαν».

Ο Μοχάμαντ Αμπνταλχάντι είναι 27 ετών, ήρθε στην Ελλάδα πριν από 5,5 χρόνια και σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων. Αυτή την περίοδο ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό του στο International Marketing και εργάζεται σε πολυεθνική εταιρεία τηλεπικοινωνιών. «Με υποστηρίζουν πολύ στη δουλειά. Κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή, αλλά δεν έχω μυαλό». Η σκέψη του είναι στην Πετχανούλ. Σε ένα μικρό χωριό κοντά στα σύνορα, στη νότια πλευρά της Γάζας, όπου βρίσκεται το σπίτι του, οι γονείς του και 8 από τα 9 αδέρφια του. «Εχω έναν αδερφό μάρτυρα. Εμείς δεν τους λέμε νεκρούς». Πληροφορήθηκε το θάνατό του από φίλους του που δουλεύουν στο τοπικό ραδιόφωνο. «Βομβάρδισαν κοντά στο σπίτι το 2009, όταν πήγαινε στη δουλειά του. Από τότε η μαμά μου κλαίει και για τις άλλες μαμάδες, γιατί τις νιώθει».

Ο Μοχάμαντ τα τελευταία 14 χρόνια έχει χάσει 11 φίλους και τρία ξαδέρφια. «Ημασταν μεγάλη παρέα. Οι περισσότεροι δολοφονήθηκαν. Κάθε χρονιά έχανα κι από έναν, μπορεί και δύο. Τώρα μου έχουν μείνει μόνο δύο φίλοι ζωντανοί» λέει ο ίδιος. Στο χωριό του, όπως λέει, «ακούς συχνά ελληνικά. Εχουμε παράδοση και βγάζουμε αποφοίτους από την Ιατρική, τη Φαρμακευτική και το Πολυτεχνείο. Εχουν γυρίσει πίσω 40 άτομα». Οταν γυρίζει κάποιος πίσω, μαζεύονται όλοι για να μιλήσουν μαζί του ελληνικά. «Εχουν μπει τα τανκς τώρα. Μίλησα με τους γονείς μου έπειτα από δυο μέρες. Εκοψαν τα τηλέφωνα και δεν είχαμε επικοινωνία. Εμπαινα στο Ιντερνετ, στις ειδήσεις που βγάζουν τη λίστα και πάτησα control +F για να βρω τα ονόματά τους. Δεν ήταν εκεί. Ζουν».

«Δεν φοβούνται οι γονείς μου πια» λέει ο Μοχάμαντ. «Τι να φοβηθείς όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις; Εφτά χρόνια δεν έχουν φάρμακα. Ούτε δουλειές ούτε νερό. Ούτε τα σπίτια που είναι γκρεμισμένα μπορούν να χτίσουν. Είναι ζωντανοί-νεκροί. Μη νομίζεις όμως ότι επειδή έχει πόλεμο θέλουν όλοι να φύγουν από εκεί. Ο προπάππος μου ήταν πρόσφυγας του 1948 και ο μπαμπάς έχει πει "δεν θα είμαστε πρόσφυγες δύο φορές μέσα στη χώρα μας". Κι εγώ θέλω τώρα να κατεβώ. Αν μπορούσα να περάσω τα σύνορα, θα είχα φύγει».

«Πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρξει ειρήνη;» τον ρωτάω. «Οταν κάποιος χάνει τον πατέρα του -επειδή γύρισε από τη δουλειά και κοιμήθηκε και δεν κουνήθηκε γρήγορα, όταν έπεσε η ρουκέτα- νομίζεις αυτό το παιδί θα πιστέψει στην ειρήνη και στη δικαιοσύνη; Γίναμε πρόσφυγες στην ίδια μας τη χώρα. Τραβάει το θέμα 50 χρόνια».

ΠΗΓΗ : http://www.enet.gr